We zitten op een terras met een kop koffie als een kennis voorbijkomt. Ik roep haar naam, waarna ze zich omdraait. Als ze bij ons tafeltje is, zakt ze door haar knieën en buigt zich naar mijn schoonmoeder toe en vraagt met een piepklein stemmetje. ‘Hoe is het met u?’
Maar het kan ook erger…
‘Hoe gaat het nu met haar?’ De casemanager van het zorgkantoor is vandaag op bezoek en kijkt mij aan. Mijn schoonmoeder die naast mij zit, staart naar buiten…
Dement? Dan krijgt je van de maatschappij een sticker opgeplakt. In plaats van dat men kijkt naar wat je nog wel kunt, lijkt men zich vooral te focussen op wat je niet meer kunt.
Ook wordt vaak ten onrechte gedacht dat dementerende ouderen geen aandacht meer hebben voor hun persoonlijke verzorging. Een anekdote uit Wacht maar tot ik dood ben:
Grootmoeder, wat heb je grote oren
Vroeger op school maakten we als kind dikwijls er grapjes om, maar nu kan ik er niet om lachen.
‘Wie heeft dat gedaan?’
Ik staar naar haar gezicht. De korte plukken verbergen haar oren niet langer.
‘Ik geloof dat het Eline was.’ Eline is iedere maandag bij mijn schoonmoeder. Dan helpt ze haar met douchen en doet wat klusjes in het huishouden. De laatste keer dat ik haar zag droeg ze een spijkerbroek met een hip truitje erboven en had ze het haar nonchalant opgestoken. Eline maakt deel uit van het team van dames dat bij mijn schoonmoeder dagelijks over de vloer komt. ‘Ik geloof er niets van’ zeg ik.
Op de eettafel ligt het zorgdagboek van mijn schoonmoeder. Ik blader door de dagen, maar veel wijzer word ik er niet van.
De volgende dag bel ik de zorgaanbieder. De dame aan de ander kant van de lijn antwoordt opgewekt. ‘Oh, dat is Ankie geweest, die had nog tijd over.’ Ik zie voor me hoe Ankie de schaar uit de bovenste keukenlade vist en met haar wapen in de hand de lokken van mijn schoonmoeder te lijf gaat. Het raakt me. Ze mag dan dementerend zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat ze niet meer om haar uiterlijk geeft. Over drie weken hebben we een afspraak bij de kapper. Want jong of oud, niemand wil een bloempotkapsel.
Bij deze een oproep aan allemaal!
Laten we dementerende ouderen vooral blijven waarderen en respecteren om wat ze nog wel kunnen en om de persoon die zij nog wel zijn. Dan leven ook zij nog lang en gelukkig in onze maatschappij!